دسته‌بندی نشده

تفاوت طلای ۱۸ عیار و ۲۴ عیار در چیست و کدام بهتر است؟

عیار طلا چیست؟

عیار یا قیراط، واحدی است که برای اندازه‌گیری خلوص و کیفیت طلا استفاده می‌شود. هرچه عیار خالص‌ترین طلای ممکن ۲۴ عیار بالاتر باشد، به این معنی است که طلا برای ساخت آلیاژ طلا، کمتر با فلزات دیگر مانند نقره یا مس مخلوط شده است.

طلای ۲۴ عیار، زرد روشن است، ۹۹.۹٪ تا ۱۰۰٪ طلای خالص که با هیچ فلز دیگری مخلوط نشده است. خلوص آن، آن را بسیار نرم و انعطاف‌پذیر می‌کند و بنابراین برای پوشیدن و استفاده منظم نامناسب است. برای مقاوم‌تر کردن طلا، فلزات دیگر در طول ساخت جواهرات و وسایل طلا با آن مخلوط می‌شوند. به عنوان مثال، طلای ۱۸ عیار ۷۵٪ طلا است و ۲۵٪ دیگر از فلز دیگر یا مخلوطی از فلزات تشکیل شده است. طلای ۱۸ عیار ارزان‌تر و رنگ کدرتری نسبت به طلای خالص دارد.

تفاوت طلای ۲۴ عیار و ۱۸عیار در ظاهر

تفاوت طلای ۲۴ عیار و ۱۸عیار در ظاهر به این صورت است که طلای ۲۴ عیار همیشه به رنگ زرد روشن و واضح است. طلای ۱۸عیار در طیف گسترده‌ای از رنگ‌ها وجود دارد، زیرا یک آلیاژ است، فلزی که با فلزات دیگر مخلوط شده است. برخی از طلای رنگی رایج که با خلوص ۱۸ عیار موجود است شامل طلای رزگلد (طلا و مس) و طلای سفید (معمولاً نیکل و طلا) است.

کاربرد طلای ۲۴ عیار و ۱۸ عیار

طلای ۱۸ عیار، همراه با طلای ۱۴ عیار و طلای ۱۰ عیار، در ساخت جواهرات رایج است. اگرچه جواهرات طلای ۱۸ عیار به اندازه طلای ۱۴ عیار (و کمتر) در برابر خراش و سایر علائم مقاوم نیستند، طلای ۱۸ عیار اغلب بر طلای خالص ۲۴ عیار ترجیح داده می‌شود، چون هم کار با آن گران است و هم به دلیل نرمی‌اش مستعد آسیب است.

طلای خالص، اگرچه معمولاً برای جواهرات نفیس استفاده می‌شود، اما بیشتر در اقلام سرمایه‌گذاری مانند سکه، شمش و شمش طلا دیده می‌شود. این اقلام طلا ضرب می‌شوند، به این معنی که در تأسیسات ضرب صنعتی که سکه، شمش و شمش طلا یا سایر فلزات را تولید می‌کنند، تولید می‌شوند. در ایالات متحده، مانند برخی کشورهای دیگر، میزان خلوص یک کالای خاص، مانند شمش طلا، توسط قانون تعیین می‌شود که معمولاً خلوص ۹۹.۹٪ را الزامی می‌کند.

طلای ۱۸ عیار و ۲۴ عیار هر دو در فرآیندهای طلاکاری تزئینی مانند ورق‌کاری طلا و آبکاری استفاده می‌شوند. کار با طلای ۲۴ عیار در دکوراسیون آسان‌تر است، زیرا تبدیل طلای خالص‌تر به ورق‌های نازک بسیار آسان است.

گاهی اوقات، طلای ۲۴ عیار در لوازم الکترونیکی و تجهیزات پزشکی استفاده می‌شود. برای مثال، برای کودکانی که از عفونت‌های مکرر گوش رنج می‌برند، گاهی اوقات لوله‌های تمپانوستومی طلا نصب می‌شود تا هوا دهی گوش میانی بهبود یابد.

خواص

ساختار اتمی طلا، این فلز را همزمان متراکم (سنگین) و نرم می‌کند. در واقع، نرمی طلای خالص، آن را آنقدر چکش‌خوار می‌کند که می‌توان یک اونس طلای خالص را برای طلاکاری به یک ورق بسیار نازک 300 فوتی مربعی چکش‌کاری کرد.

طلای ۱۸ عیار، که با فلزات دیگر مخلوط شده است، سخت‌تر و قوی‌تر از طلای خالص ۲۴ عیار است، اما محتوای ۷۵ درصدی طلای آن هنوز هم آن را در معرض آسیب بیشتری نسبت به طلای ۱۴ عیار قرار می‌دهد. در مجموع، مراقبت از هر دو نوع طلا نسبتاً آسان است، اما جواهرات طلای ۲۴ عیار را نباید هر روز پوشید. هر دو در صورت قرار گرفتن در معرض سفیدکننده، به ویژه طلای ۲۴ عیار، می‌توانند کدر شوند.

تفاوت هزینه طلای ۲۴ عیار و ۱۸ عیار

قیمت جواهرات طلا بسته به طراحی، ساخت و آلیاژهای مورد استفاده متفاوت است، اما از آنجایی که طلای ۲۴ عیار حاوی طلای بیشتری نسبت به طلای ۱۸ عیار است، معمولاً گران‌تر است.

محبوبیت

طلا به دلایل مختلفی خریداری می‌شود. سرمایه‌گذاری در طلا در دوران رکود اقتصادی یا در مواقع دیگر برای پوشش ریسک در برابر تورم برای مردم رایج است.در دوران خوب اقتصادی، محبوبیت جواهرات طلا افزایش می‌یابد.

سایر اصطلاحات طلای ۲۴ عیار

از آنجایی که طلای ۲۴ عیار ۹۹.۹ تا ۱۰۰٪ طلا است، به آن طلای خالص یا طلای خالص نیز گفته می‌شود. طلای ۱۸ عیار را می‌توان طلای ۷۵۰ نامید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *